Budala & Aşk

Ne güzel bir gece,
Ne kadar da harmanlı yürek.

Duman doldurmuş gökyüzünü,
Korkarım da çekemem içime.

Yazma desinler bana
Değişemem de yine mürekkep.

Olmadı ellerimle kanatır kabuk yaramı,
Yazarım da dik duvara kırmızıyla:

AŞK diye.

Sanıyorlar ki budalalar,
Ki onlar için de lütfen El-insaf.

Aptallık makamının
Yedekde oyuncularıdır onlar.

Sanıyorlar ki budalalar,
AŞK kayıpda bir körebe oyunudur.

Karada, derede,

Bayırda, dağda.

Halbuki Aşk afet,
Her vakit zelzele,
Her vakit kiyamet.

Kendini Aşk'a sebep sananlar
Esiridir ancak şiirlerin de,
Onlar asla Ozan olamaz.